Onze groep is vernoemd naar Christiaan de Wet. Wie was deze man eigenlijk? Om hier wat meer over te weten te komen schetsen we eerst kort een beeld van de geschiedenis van het land waar hij in 1854 geboren werd, het huidige Zuid-Afrika.
In 1652 werd namens de VOC een verversingsstation gesticht bij Kaap de Goede Hoop. VOC-schepen op weg naar Nederlands-Indië konden hier vers voedsel inslaan. Het station groeide in de loop der jaren uit tot een omvangrijke Nederlandse kolonie. In 1806 kwam het gebied na de Slag van Blaauwberg echter onder Brits bestuur. Hierdoor gingen steeds meer Boeren (voornamelijk van oorspronkelijk Nederlandse, Franse en Duitse afkomst) zich in nieuwe gebieden vestigen, om zich te onttrekken aan het gezag van de Britten. De Boeren stichtten onder andere de onafhankelijke republieken Oranje Vrijstaat en Transvaal.
Christiaan Rudolf de Wet werd op 7 oktober 1854 geboren in het district Smithfield in de Oranje Vrijstaat. In zijn jongere jaren werkte hij voornamelijk mee met zijn vader op de boerderij, en genoot hij weinig opleiding. Op negentienjarige leeftijd trouwde de Wet met Cornelia Margaretha Kruger. Zij zouden samen zestien kinderen krijgen.
De republiek Transvaal werd in 1877 geannexeerd door de Britten. Het duurde hierna bijna vier jaar totdat in 1880 de Eerste Boerenoorlog tussen de Britten en de Boeren uitbrak. In deze oorlog nam Christiaan de Wet deel aan de Slag van Laings’Nek, de Slag van Skuinshoogte en de beslissende Slag van Majuba. Na deze laatste slag werd de onafhankelijkheid van Transvaal hersteld, en werd de Wet bevorderd tot veldkornet. In deze rang kreeg hij de leiding over de plaatselijke milities (commando's). Na een aantal verhuizingen tussen plaatsen in Transvaal en Oranje Vrijstaat belandden de Wet en zijn gezin in de plaats Rooipoort in het Heilbron district (Oranje Vrijstaat).
In 1899 - de Wet was toen vijfenveertig jaar oud - brak de Tweede Boerenoorlog uit. Er gold een commando-wet (een soort dienstplicht), en op basis daarvan werden de Wet en zijn oudste zoon Jacobus opgeroepen tot het Heilbron commando onder leiding van commandant Lucas Steenekamp. De Wet sloot zich hier samen met zijn zoons Jacobus, Christiaan en Izak op 2 oktober bij aan. In eerste instantie leken de Boeren aan de winnende hand. Echter toen er in februari 1900 Britse versterkingen arriveerden ging het snel. In maart veroverden de Britten Bloemfontein en in juni Pretoria, respectievelijk de hoofdsteden van Oranje Vrijstaat en Transvaal.
Hierop lanceerde de Wet die inmiddels was opgeklommen tot 'vechtgeneraal' een guerrilla-oorlog die twee jaar zou duren. De Britten reageerden hierop met het vernielen van boerderijen en het in beslag nemen van voorraden. Ook richtten ze concentratiekampen in, waarin familie en personeel van de Boeren werd vastgehouden. Tijdens vredesbesprekingen in mei 1902 trad de Wet op als waarnemend president van Oranje Vrijstaat in verband met de ziekte van president Steyn. Op 31 mei kwam het uiteindelijk tot een vredesverdrag. Dit betekende het einde van Transvaal en Oranje Vrijstaat als aparte republieken en bracht ze onder het Britse Rijk.
Het verband met Scouting en de rest van de Wet's verhaal komt in een later artikel aan de orde.
